ขับรถหาสิ่งที่จะทำให้อากงมีความสุข — แล้วเจอบ้านเรือนหอของท่านที่ร้างมา 37 ปี

หลังกลับมาทำธุรกิจรถของครอบครัวได้ราว 2 ปี อากงเริ่มไม่สบาย ผมออกขับรถไปเรื่อยๆ เพื่อหาว่าจะทำอะไรให้ท่านมีความสุขได้บ้าง แล้วไปเจอบ้านหลังหนึ่ง

"เป็นบ้านโบราณที่ไม่มีคนอยู่มา 37 ปี — บ้านหลังนี้เป็นบ้านเรือนหอเดิมที่ปู่พี่อยู่สมัยก่อน"

ชวนน้องชายไปซ่อมด้วยกัน ไม่มีแผน ไม่มีทุน

"ต้องบอกว่างานนี้ทำด้วยใจจริงๆ เพราะว่าที่บ้านก็ไม่ได้สปอนเซอร์เงินทุนอะไร" — คนสวนของบ้านกลายเป็นช่างก่อสร้าง

ตอนแรกตั้งใจชวนผู้ใหญ่ที่ทำร้านอาหารมาเปิดที่นี่ แต่พอประเมินค่าซ่อมแล้วหุ้นส่วนของท่านถอย สุดท้ายต้องทำเองทั้งหมด · มีอาจารย์ท่านหนึ่งมาดูบ้านแล้วบอกประโยคที่ทำให้ย้ายเข้าไปอยู่จริง

"อาจารย์ก็บอกว่า บ้านนี้เขาเลือกแล้ว เธอต้องกลับมาอยู่"

ระหว่างซ่อมใกล้เสร็จ อาการของอากงดีขึ้นอย่างที่ไม่มีใครคาด — "มันอาจจะเป็นปาฏิหาริย์ของบ้านนี้ ที่เราอยากทำบ้านนี้ให้แก" · จากโจทย์เดียวคือทำให้อากงมีความสุข บ้านถูกแบ่งเป็นสามส่วน: พิพิธภัณฑ์ · มูลนิธิช่วยเด็กในพื้นที่ · และห้องอาหารที่ตั้งชื่อว่า "โต๊ะแดง"

(ต่อ: ก่อตั้งบริษัทบ้านอาจ้อ · เริ่มบูรณะ 2560)