Baan Ar-Jor soft opening

เปิดบ้านอาจ้อครั้งแรก 30 ส.ค. 2562 · พิพิธภัณฑ์ + ร้านอาหาร + คาเฟ่ + โฮมสเตย์ ภายใต้แนวคิด a day in 1936

จากเวทีเสวนา ม.ราชภัฏภูเก็ต 11 ก.ย. 2569 (คำพูดของสัจจเอง)

"อาหารก็ไม่เคยทำ เสิร์ฟก็ไม่เคยเสิร์ฟ ราคาก็ตั้งไม่เป็น" — คำนวณดูแล้วเจ๊งทุกทาง มีที่แค่ 5 โต๊ะกับโต๊ะเล็กอีก 1 ทางรอดทางเดียวคือขายให้แพงพอ

ขับรถสำรวจร้านอื่นเอง เลือกผัดไทยเป็นจานแรก · ชวนครูจากปูเทพมาทำครัวที่มีเตาเดียว ครูยืนกรานทำทีละจาน — "แกบอกว่าถ้าจะช้า ลดคุณภาพไม่ได้ ก็ไม่ต้องกิน" · ลูกค้าวันแรกคือเพื่อนทั้งหมด แต่ทำเหมือนลูกค้าจริงเพื่อวัดอย่างเดียวว่า "จะมาอีกไหม" — "ถ้าเพื่อนบอกว่าอร่อยดีนะ แต่ให้มาอีกไม่มาแล้ว กิจการก็ไม่รอดแน่นอน"

ที่มาของชื่อและมุมต่างๆ ในบ้าน (จากร่างข้อความแนะนำร้านที่สัจจเขียนไว้ ส.ค. 2568)

• โต๊ะแดง (TOH DAENG) — เริ่มจากโต๊ะสีแดงในห้องอาหารที่ใช้เสิร์ฟอาหารเช้าให้แขกโฮมสเตย์ แล้วค่อยกลายเป็นร้านอาหารพื้นถิ่น เลือกสีแดงเพราะเป็นสีมงคลของคนจีน
• เตา "โพ่ะ" — คนจีนถือว่าก่อนสร้างบ้านต้องวางตำแหน่งเตาให้ถูกก่อน บ้านจึงจะอุดมสมบูรณ์ ครอบครัวเก็บเตาไว้ที่เดิมและยังไหว้อยู่ทุกวันนี้ บนเตายังมีบทกลอนเก่าที่เตือนความทรงจำ
• "ฉิมแจ้" (Chim-Chae) — สวนหลังบ้านที่แขกชอบนั่งจิบชากาแฟ เพราะตึกแถวภูเก็ตแคบและยาว จึงต้องมีช่องเปิดตรงกลางให้ลมผ่าน มุมนี้เลยเป็นที่ที่เย็นสบายที่สุดของบ้านมาแต่ไหนแต่ไร
• "โง่วกาขี่" (Ngo Ka Kee) — หน้าบ้านสีแดง ประดับโคมไฟตระกูล ONG และป้ายไม้ตัวอักษรจีนที่บอกที่มาของตระกูล มีโต๊ะเล็กๆ ให้แขกนั่งพักหรือหลบฝน · ตู้เก่าฝั่งซ้ายตั้งใจไว้ขายของฝีมือคนในชุมชน (แต่ลูกค้ามักคิดว่าเป็นของโชว์)
• มีที่นั่งแค่ไม่กี่โต๊ะ — บางครั้งต้องขอให้แขกที่มาสองคนนั่งโต๊ะร่วมกัน